De dicht-bijeenkomsten waren voor mij een openbaring. De ervaring opgedaan tijdens deze dicht-bijeenkomsten is mij enorm goed bevallen. Het was een openbaring hoezeer het gericht spelen met woorden met de deelnemers wezenlijke emoties bij hen opriep. Emoties die vaak voor de deelnemers niet zozeer nieuw waren, maar wel ondergeschoven onder de dagelijkse routine van het leven.
Het was niet alleen een leerzame ervaring voor mij als dichter maar
zo bleek uit de evaluatie met de deelnemers en de projectleidster Paula
Swaelen ook een ervaring die de deelnemers niet graag hadden willen
missen.
Men was blij, trots en vaak ook opgelucht gevoelens onder woorden te
hebben gebracht waarvan ze niet dachten daar ooit toe in staat te zijn.
Opmerkelijk was ook de hoge kwaliteit van de geschreven teksten. Het
resultaat verraste niet alleen mij maar ook de deelnemers die niet
alleen verrast werden door zichzelf maar ook door hun medebewoners.
Het met foto’s geïllustreerde boekje dat we maakten kreeg
de titel: ‘Vroeger komt dichtbij’. Deze titel (geïnspireerd
door een van de deelnemers) dekt volledig de inhoudelijk lading. Omdat
bleek dat veel van de teksten teruggrepen op al dan niet prettige herinneringen.